begin over de auteur boeken vertalingen luisteren werkplaats tientjeslid links contact                 

Ein weites Feld

Blad: Magazine Buit
Datum: 2018-05-01
Beeld: Tijs van den Boomen

1.
 
Op de dag dat ik mijn eerste everzwijn buitmaakte, schoot ik mezelf als dierenvriend aan flarden. Tenminste, in de ogen van de buitenwereld. Dat was even slikken en ik moet toegeven, het is ook nogal paradoxaal: nooit eerder heb ik zoveel naar dieren gekeken, zo ingespannen naar ze geluisterd, zoveel gedachten aan ze gewijd en over ze gelezen. Nog nooit gingen ze me zo aan het hart als nu ik op ze jaag, er af en toe eentje dood en opeet.
 
Zes jaar en twee boeken over jagen verder ben ik gewend aan mezelf als jager en de reacties die dat uitlokt. Nog altijd prijs ik de dag waarop ik als een ontdekkingsreiziger die nieuwe wereld betrad, ein weites Feld, zoals dat in het Duits zo mooi heet, oftwel een complexe kwestie, waarmee ik mijn leven lang vooruit kan. Door de ramen van mijn Mecklenburgse koeienstal, waar ik een deel van het jaar woon, zie ik het wild lopen, ik stap naar buiten, struin door het jachtveld, zit uren met mijn geweer in een kansel – en kan er geen genoeg van krijgen. 
De boog van mijn leven spant zich terug naar mijn jeugd op het Twentse platteland. Als ik een reebok ontweid en zijn organen controleer, zie ik weer voor me hoe mijn vader in zijn witte dierenartsjas zijn scalpel in het blauwig buikvlies zette. En als ik het beest vil en in stukken snijd, herinner ik me slager Hoek aan de overkant.
Mijn louter stadse jaren zijn voorbij. De natuur is geen romantisch decor meer om me met mijn handen in mijn zakken aan te vergapen. Ik maak er deel van uit, ik heb er iets te zoeken, zet mijn lichaam in, word sterker, behendiger, mijn zintuigen scherpen zich, ik ben natuur, een predator op zoek naar buit. Ik probeer me in het wild te verplaatsen. Tegelijkertijd houden de dieren me een spiegel voor: ik zoek niet naar het menselijke in hen, ik zoek naar het dier in ons.
Als ik de trekker overhaal en het damkalf omvalt, begint mijn lichaam te trillen en te gloeien, spanning en concentratie ontladen zich. Ik noem het een geluksgevoel, euforie, maar wie dat pervers vindt, mag ook zeggen dat mijn lijf volschiet met endorfine. Dat klinkt nogal klinisch, maar ik vind het best, want zo zou je het bij dieren noemen.
 
In mijn leven vervagen de tegenstellingen. Mensen zijn dieren, mensen zijn natuur, er is geen kroon der schepping, we weten niet half wat we doen. Dat maant tot bescheidenheid, we kunnen niet zomaar over dieren beschikken, of we nu veeboer zijn, huisdieren houden of jagen.
Ik maak een dier buit omdat ik het wil eten. Ik eet alleen vlees van dieren die de kans hebben gekregen naar hun natuur te leven. Ander vlees sla ik af. Geen punt, ik kan heel goed zonder. ‘Jíj wilt geen vléés?’ krijg ik dan vaak te horen. Ongeloof is mijn deel, moet je nóú horen, schaterlachen. ‘En dat zeg jíj, als jáger?’ Ja, dat zeg ik als jager. Juist als jager.
 
Pauline de Bok schrijft, vertaalt en jaagt. Ze schreef onder meer de boeken De jaagster en Buit.
 
 

 
 

gezondheidszorg

De Freudiaanse verleiding (2)
Henk de Kinkelder
`Ik geloof helemaal niet dat we gebukt gaan onder de tirannie van de psychologie. Ik geloof dat we meer last hebben van de tirannie van het flink zijn.´   

Intermediair

 

parken

`De architect hoeft hier niet te wonen´
`Anti-parken´, noemen critici de nieuwe Haagse stadsparken uit het beleidsplan Licht op groen. Busladingen architecten komen er kijken. De Turkse moeders willen meer speelruimte voor de kleintjes en minder Bulgaarse illegalen.   

de Volkskrant

 

divers

Louis Zwiers (2)
Regen en verdriet
Waarin we zijn vrouw in de rolstoel mee uit wandelen nemen, overvallen worden door tranen om haar dode moeder en bij de slijter een paraplu lenen.   

ongepubliceerd

 

Oost-Europa

Novi Sad, tien jaar later
Tien jaar geleden alweer zijn de omstreden NAVO-bombardementen op Servië. Nog steeds verkeert het land in isolement. Een reportage uit de tweede stad, Novi Sad, thuishaven van de beroemde schrijver Aleksandar Tisma.     

Vrij Nederland

 

divers

Vrouw en auto
De man keek me aan of ik gek geworden was en loerde om zich heen of hij niet ergens een verborgen camera ontwaarde. Ik gaf geen krimp, ik had dit al vaker aan de hand gehad en alle mannen die ik om hulp had gevraagd, zag ik denken: maf wijf...   

Metro

 

Duitsland

Literaturfestival Wortgarten
Auf Wortgarten, Literaturfestival in der Ückermark, las ich Fragmente, die ich vor 25 Jahren über Fürstenwerder geschrieben habe. Es war während der Wende, als die Dorfpolitik brodelte und kochte. Eine literarische Reise zurück in die Zeit.   

anders

 

Duitsland

Noodlottige scènes uit een literair huwelijk
`Twee sleutelromans die de roddelbladen-nieuwsgierigheid aanwakkeren. Je kijkt als lezer tot diep in de slaapkamer, tot in het hart van een folie à deux.´ Een essay over Nachtgeschwister van Natascha Wodin en Das Provisorium van Wolfgang H   

Armada

 

Duitsland

Homo faber, was treibt dich?
In Volker Schlöndorffs Filmadaption Homo faber steht das filmische Zeichensystem im Dienste der Liebesgeschichte und nicht der ominösen, zum Scheitern verurteilten Flucht vor dem Schicksal wie in Max Frischs Roman. Eine vergleichende Analyse.   

Universiteit van Amsterdam

 

Duitsland

Nominatie Blankow - uit het juryrapport
`Met Blankow heeft Pauline de Bok een boek geschreven waarvan zij het non-fictiekarakter claimt, en de jury gelooft haar op haar woord, maar dit leest als een roman. Dat is een compliment. Het is altijd een waagstuk als auteurs ook zichzelf...   

Blankow

 

begraafplaatsen

Het eerste graf
De graven zijn kleurrijk en gevarieerd: een teddybeer, een tulp, vier azen met als opschrift: `Buiten haar familie om was bridgen haar lust en haar leven´. Een bronzen Christus hangt aan het kruis onder een afdakje, tegen de voet staat een vakantiekiekje   

de Volkskrant