begin over de auteur boeken vertalingen luisteren werkplaats tientjeslid links contact                 

Het land van Lely

Blad: Uitgeverij 521
Datum: 2005-02-28
Tekst: Pauline de Bok en Tijs van den Boomen

Het land van Lely is een reisboek door de twaalf provincies. Het voert langs polders, parken, kanalen, begraafplaatsen, bossen, monumenten en wegen. Zo ontstaat een beeld van Nederland, van Rottumeroog tot Sas van Gent. Het boek volgt niet de gebaande paden, maar kijkt daar waar op het eerste gezicht weinig te zien is.
Lees over Haags huisvuil, het gestolen tabernakel, zelf bos maken, afwateringsvetes, Leopardtanks en zandhagedissen, het blowparkje, de ontmaskering van Hansje Brinker, het bosje dat zwijgt. En over Lely, de man achter de Afsluitdijk en de inpoldering van het IJsselmeer. Onlangs kreeg hij een zuil in de stad die naar hem vernoemd is. Een zuil van 32 meter op een benauwd plein. Een oosterstorm rukt aan de jaspanden van het beeld. Een oosterstorm? In het land van de westenwind? Het land van Lely achterhaalt het waarom.

Uit de pers:
• ‘103 van zulke verhalen over gewone polders, monumenten, begraafplaatsen enzovoort, de één nog leuker dan de andere. Over een land dat 100 procent mensenwerk is.’ – TROUW
• ‘Na lezen wil je maar één ding: naar buiten om het land zelf te verkennen!’ – ZIN

Uitgeverij 521, Amsterdam
ISBN 908565003 8

 
 

dood

Doodsberichten
Voor Doodsberichten werkte ik drie jaar als vrijwilliger in de terminale thuiszorg en tekende de gebeurtenissen op. Door elk van de vijf verhalen speelt de vraag: Hoe leven mensen in het aangezicht van de dood?   

Uitgeverij Meulenhoff

 

Duitsland

De stoker die afdaalde naar duistere diepte
Zomer 2008 verscheen deel 1 van het verzamelde werk van Wolfgang Hilbig (1941-2007) en ook een eerste biografie. In Duitsland geldt Hilbig als een van de grootsten van de naoorlogse literatuur, maar in Nederland is hij nooit echt aangekomen.   

de Volkskrant

 

Azië

`Wo ai zhong guo´
Reizen zonder plan, het alledaagse China zien en niet de parallelle wereld van de toeristische hoogtepunten. Het doet er niet toe waar je bent, het wemelt van de gewone plekken met gewone Chinezen. Al snel blijkt dat door China reizen heel eenvoudig is.   

de Volkskrant

 

gezondheidszorg

Luisteren naar je lichaam
Ik heb het laatst eens systematisch geprobeerd. Ik luisterde goed en was op sterven na dood: pijn in m´n linkerzij, in m´n rechterzij, in m´n hartstreek, in m´n bekken, in m´n gewrichten, pijn in m´n borsten, aan m´n oogbollen, in m´n kop en...   

de Volkskrant

 

begraafplaatsen

Boefiepoepie
Van een dier kun je onbeschaamd houden. In marmeren harten staan de intiemste koosnaamnpjes gebeiteld. `Ceasar / ouwe pik van ons / moederskind´. Op geen gewone begraafplaats laat het poëtische gemoed zich zo lustig gaan.   

de Volkskrant

 

gezondheidszorg

De Freudiaanse verleiding (1)
Zes jaar op de bank
`Ik heb lang gezocht om te worden wie ik ben. Zes jaar was ik in psychoanalyse. Je ongeluk neemt niet echt af, alleen weet je je te beperken tot je echte ongeluk, daarmee moet je leven.´   

Intermediair

 

Duitsland

Leven met de DDR
De Stasi-film Das Leben der Anderen laat de kijker met een gerust hart achter: de DDR is voltooid verleden tijd. Maar de documentaire Jeder schweigt von etwas anderem laat zien hoe anders de dagelijkse realiteit is.   

Duitslandweb.nl

 

divers

Meisjes van 13
Het is 1969. Ik ben 13 en zit in mijn dagboek te schrijven. Op de radio zingt Paul van Vliet: 'Meisjes van dertien/niet zo gelukkig/meisjes van dertien/d'r net tussenin...' Hoe verging het de naoorlogse meisjes van 13. Acht gesprekken en dagboeken.   

Maandblad O

 

divers

Rijpen en rotten
Hoe de komst van Turken en Marokkanen de Nederlandse fruit- en groentemarkt veranderde. En hoe lange afstanden, uitgekiende bewaartechnieken en ingenieuze veredeling in dienst staan van de grootst mogelijke afzetmarkt - en de smaak?   

Vrij Nederland

 

jacht

Ik verlang naar de jacht
Interview op 1 november 2014 in de rubriek `Lunchen met...´ in NRC Handelsblad, na het verschijnen van mijn roman De jaagster. `Ik vond dat ik zelf moest kunnen jagen om er goed over te kunnen schrijven.´   

NRC Handelsblad