begin over de auteur boeken vertalingen luisteren werkplaats tientjeslid links contact                 

Stof tot stof

Blad: Uitgeverij Meulenhoff
Datum: 2003-02-17
Beeld: Marcel van den Bergh

Begraafplaatsen zijn geliefde plekken voor rustzoekers, dromers, mijmeraars. Ze trekken mensen aan die gedijen in de buurt van de vergankelijkheid. Pauline de Bok is een van hen. Een jaar lang bezocht ze begraafplaatsen kriskras door Nederland, ze liep langs duizenden zerken, las de grafschriften en sprak met bezoekers, beheerders en grafdelvers.
Begraafplaatsen onthullen flarden van familiegeschiedenissen en levenslopen. Ze laten zich bovendien lezen als kroniek van een stad of streek. Zo begraven de katholieken van Geffen hun doden ‘in de rij’ met een standaardgraf. De notabelen van Utrecht stellen zich met praalgraven tegen hun sterfelijkheid teweer. In Zwolle mogen de doden in alle rust tot de natuur terugkeren. Op de Zeeuwse dodenakkers waart de watersnoodramp van 1953 rond en in Finsterwolde de klassenstrijd.
De regionale en religieuze verschillen vervagen geleidelijk, ontdekte De Bok, begraafplaatsen gaan steeds meer op elkaar lijken. Vreemd genoeg komt dat juist door de individualisering van het verdriet. Nabestaanden willen steeds persoonlijker uiting geven aan hun verlies en dus verschijnen overal eendere kunstwerken, dichtregels, veldstenen, lantaarntjes en kindertekeningen.

Pauline de Bok is journalist. Haar serie over begraafplaatsen in Nederland verscheen van september 1999 tot mei 2000 in de Volkskrant. Eerder verschenen bij Meulenhoff van haar hand Steden zonder geheugen. In het voetspoor van Isaak Babel(1996) en Doodsberichten (1999).

• Onthullende en onthutsende reportageroman. – De Morgen over Steden zonder geheugen • Rauw, niets verbloemend en minutieus. – Intermediairover Doodsberichten
• Aangrijpend echt. [...] De Bok is op geen enkel moment sentimenteel of belerend. Libelle over Doodsberichten

Pauline de Bok is journalist. Haar serie over begraafplaatsen in Nederland verscheen van september 1999 tot mei 2000 in de Volkskrant . Eerder verschenen bij Meulenhoff van haar hand Steden zonder geheugen. In het voetspoor van Isaak Babel (1996) en Doodsberichten (1999).

•    Onthullende en onthutsende reportageroman. – De Morgen over Steden zonder     geheugen

•    Rauw, niets verbloemend en minutieus. – Intermediair over Doodsberichten

•    Aangrijpend echt. [...] De Bok is op geen enkel moment sentimenteel of     belerend. Libelle over Doodsberichten

Meulenhoff Amsterdam

www.meulenhoff.nl

isbn 90 290 7263 6

 

 
 

jacht

Nacht in het jachtveld
Een jachtjaar lang woon ik in het oosten van Duitsland, waar ik aan mijn boek Buit werk. Ik woon er midden in het jachtveld waar ik jaag. Voor het blad De Jager schreef ik een reportage over de nacht.   

De Jager

 

Duitsland

Eine Analyse des Schweigens
In der Novelle Wir töten Stella lässt Marlen Haushofer (1920-1970) die Protagonistin gnadenlos das Familiengewebe untersuchen, das den Tod eines jungen Mädchens hervorgebracht hat. Der goldene Käfig hat sich in einen Kerker verwandelt.   

Universiteit van Amsterdam

 

Oost-Europa

Moldavische kiespijn
Die avond, zo ontdek ik, gaat Valéry hem zijn kies trekken. Met een nijptang. Valéry kan en durft alles, weten de anderen. Tudor krimpt nog meer ineen als hun lachen door de keuken schalt. Het wordt tijd dat hij een man wordt. Van pijn wordt hij hard.   

NRC Handelsblad

 

samenleving

Tiere sind wir, schlaue Tiere
Eineinhalb Jahre habe ich in diesem Jagdgebiet gelebt, allein mit der Landschaft, dem Wetter und den Wildtieren. Wie oft stand ich im Morgengrauen am Fenster, um mich dann abrupt vor den Bildschirm zu setzen, die niederländischen Zeitungen anzuklicken un   

Neue Zürcher Zeitung

 

levensbeschouwing

Het boeddhistische leven van monnik Mettavihari
Op 25 maart 2007 overleed de Thaise monnik Mettavihari. Sinds 1973 is hij het boegbeeld van het Theravada-boeddhisme in Nederland, geestelijk vader van vele Thai, geroemd meditatieleraar. 'Als je zegt dat je verlicht bent, is dat alleen maar ego.'   

Uit&thuis

 

gezondheidszorg

Eet vies, blijf gezond
Heerst er soms een collectieve voedselfobie? Voor je het weet koop je alleen nog driedubbeldwars gekeurmerkte etenswaren en begin je bij al het andere te kokhalzen: bacillen! bederf! hormonen! vergif! Het begint verdacht veel op smetvrees te lijken.   

Metro

 

landschap en openbare ruimte

Liefde voor beton
Wie staat er nu stil bij al die civieltechnische kunstwerken van Nederland? En wie zorgt er eigenlijk voor? Kunstwerken & Kunstwerken praat met Wiel Verbeet over 'zijn' Gelderse viaducten.   

Kunstwerken & Kunstwerken

 

Duitsland

Die letzten Zeitzeugen eines vergangenen Landes
Wie verarbeiten Autoren der jüngsten DDR-Generation ihre verschwundene Heimat in ihren Büchern? Und was sagt das über das autobiografische und das kollektive Gedächtnis aus? Vorwort und Einleitung meiner Bachelor-Arbeit Germanistik (2007)   

Universiteit van Amsterdam

 

Duitsland

De verleiding van het Oosten
Het liefst neem ik kleine wegen als ik door Mecklenburg-Vorpommern rijd. De auto rammelt over kinderkopjes, hobbelt over zandpaden en altijd kom je droomoorden tegen. Ten oosten van de Elbe maakte de Duitse landadel de dienst uit...   

Intermediair

 

begraafplaatsen

Begraafplaats Buitenveldert
Zou ik hier willen liggen? vraag ik me af. Donkere luchten komen aangejaagd, het begint te hagelen. Met een paar mensen schuilen we onder een afdakje. Het is wel lawaaiig hier, aarzel ik. Dat hoor je toch niet meer als je dood bent, vinden de anderen.   

de Volkskrant