begin over de auteur boeken vertalingen luisteren werkplaats tientjeslid links contact                 

Doodsberichten

Blad: Uitgeverij Meulenhoff
Datum: 1999-11-21
Beeld: Barbara Metselaar

‘Geen levenseinde, geen doodsstrijd of overgave aan de dood is hetzelfde. Er staat – vrij naar Hank Williams – maar één ding vast: “We’ll never get out of this world alive.” En slechts van één ding ben ik bijna net zo overtuigd geraakt: dat iemand sterft zoals hij geleefd heeft.’
Dat schrijft Pauline de Bok in het nawoord van Doodsberichten. In dit boek doet ze verslag van het sterven en de dood van vijf mensen. Ze bezocht hen thuis, in het ziekenhuis of verpleeghuis en was onderdeel van hun dagelijks leven. De laatste weken of maanden kreeg elke gebeurtenis, elk gebaar, elk woord bijzondere betekenis, tegelijkertijd bleef het leven vreemd gewoon. Eén verhaal vertelt over een vrouw die al jaren zo gekweld werd door stemmen dat ze zelf de dood zocht. Haar familie en naasten scheppen achteraf een beeld van haar.
Door ieder verhaal speelt de vraag: hoe leven mensen in het aangezicht van de dood? Zonder voyeurisme of opdringerigheid doet Pauline de Bok verslag, precies en met mededogen.

• Een prachtig boek. – Anna Enquist

• Een must voor studenten geneeskunde. – Intermediair

• Inlevend en vol gevoel beschreven. – Algemeen Dagblad

Doodsberichten verscheen in 1999 bij uitgeverij Meulenhoff en in 2005 gaf uitgeverij L.J. Veen het boek opnieuw uit onder de titel Berichten van een naderend einde.

Alleen nog als e-boek verkrijgbaar —> Uitgeverij Fosfor

 

 
 

jacht

1. Ein weites Feld
Elk kwartaal in het magazine Buit, uitgegeven door de Jagersvereniging. Voor iedereen die graag buiten in de natuur is, die ecologisch evenwicht en verantwoord vlees belangrijk vindt. Voor jagers en vooral ook voor niet-jagers.   

Magazine Buit

 

polders

De koning van Moordplaat
`Hij groeide in de Biesbosch op, samen met de zoontjes van de boswachter. Elektriciteit kregen ze eind jaren tachtig pas, en water midden jaren negentig. Wie in Nederland heeft er nu nog een privé-polder?   

de Volkskrant

 

gezondheidszorg

Silvia Millecam en de kwakzalvers
In de zomer van 2001 keek heel televisiekijkend Nederland verbijsterd toe. De ziektegeschiedenis van Silvia Millecam werd bijgezet in een groeiende reeks alarmverhalen over alternatieve geneeskunde. Geloven in een wonder, tot de dood erop volgt.   

Psychologie Magazine

 

bossen

Oerbos, park, of berm langs de A2
Had ik 's middags juist niet gejubeld dat er nauwelijks borden en richtingwijzers waren? Een verademing. Hier sta je plotseling voor een kalksteengroeve waar Maria zo zou kunnen verschijnen, uit het mergel steken scherpe vuursteenknollen.   

de Volkskrant

 

bossen

Leopardtanks en zandhagedissen
De oppers zijn allebei in Bosnië geweest, hun hoef je niets meer te vertellen. In de verte komt over de tankbaan een colonne van twaalf YPR´s aan, pantserrupsvoertuigen van de infanterie. Spooren haalt lichtjes zijn neus op en mompelt: `Rolschaatsen.´   

de Volkskrant

 

divers

Vrouw en auto
De man keek me aan of ik gek geworden was en loerde om zich heen of hij niet ergens een verborgen camera ontwaarde. Ik gaf geen krimp, ik had dit al vaker aan de hand gehad en alle mannen die ik om hulp had gevraagd, zag ik denken: maf wijf...   

Metro

 

gezondheidszorg

Eet vies, blijf gezond
Heerst er soms een collectieve voedselfobie? Voor je het weet koop je alleen nog driedubbeldwars gekeurmerkte etenswaren en begin je bij al het andere te kokhalzen: bacillen! bederf! hormonen! vergif! Het begint verdacht veel op smetvrees te lijken.   

Metro

 

polders

Het horizonspel
Een vogel tjilpt vijf keer. Een groep ganzen scheert over. Boven de vaarten hangt lichte nevel, het groen verkleurt al winters bruinig. Verlangend begint de wind te zuchten en breekt - door een muisklik - plotseling af.   

de Volkskrant

 

jacht

Ik verlang naar de jacht
Interview op 1 november 2014 in de rubriek `Lunchen met...´ in NRC Handelsblad, na het verschijnen van mijn roman De jaagster. `Ik vond dat ik zelf moest kunnen jagen om er goed over te kunnen schrijven.´   

NRC Handelsblad

 

parken

Het geheime land van Joey van Kreel
Week in week uit werd er vergaderd, er werden maquettes gemaakt, de eerste fase was al uitgevoerd, en toen werd er een vat zoutzuur gevonden. `Een gifslang onder het gras.´ De bewoners vormden een `Gifkomitee´...   

de Volkskrant